కవితలు

ప్రతిష్టాత్మకమైన “అమ్మకు అక్షర నైవేద్యం” కవితా సంకలనం లో చోటు చేసుకున్న నా కవిత ” శతకోటి వందనాలు”. శ్రీ మౌనశ్రీ మల్లిక్ గారికి, శ్రీ ఉడతా రామకృష్ణ గారికి ధన్యవాదాలతో..🙏🌹 అమ్మకు వందనాలు. కవిత చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపగోరుతూ..🙏🌹 ఆషాఢమాసాన అరుదెంచే సింహవాహినీశతకోటి వందనాలమ్మా నీకు…పల్లె అయినా, పట్టణమైనా, ఆలు బిడ్డలు తోడఅప్ప చెల్లెళ్ళ తోడ నీ దరికి చేరుతామమ్మాకరుణించవే మా అమ్మా మహంకాళీశతకోటి వందనాలమ్మా నీకు…శివ సత్తులు, పోతురాజు వెంటరాగానీకు బోనమెత్తుతానమ్మా..నా […]

నేటినిజం పత్రికలో నా కవిత “చీకటిదీపాలు”. బైంసా దేవదాసుగారికి ధన్యవాదాలతో .. ఒకరికి మోదంమరొకరికి ఖేదంవెలుగుతున్న దీపాలు ఆర్పితేనేఒకరికి మన:శాంతిఇంకా చీకటిలోనే బతకడం ఇష్టం వారికిప్రేమను ఆశించడం మూర్కత్వం అయిపోతోందిప్పుడుపెంచుకునే కుక్కపాటి విలువ చేయకపోయే సాటిమనిషికాలకూట విషంకన్నా చేదని షీర్ కుర్మానిటోపీ గడ్డాలను చీదరించుకునే ద్వేషం ఒకరికి నరనరాల్లోఆత్మస్తుతి పరనిందా జీవన విధానమైంది మరొకరిలోఆడపిల్ల ఇష్టం మీద ముసుగు వేయడంమతాధికార దురహంకారం ఎల్లెడలా..బొట్లు గడ్డాలు ఆనవాలే పట్టలేనిశవాల గుట్టల్లో, సామూహిక దహనంలోఊపిరిల్లోకి దూరిన రాక్షసి దురాగతంఇంకా మరపుకి

ఈ నెల “రైతు వాణి” మాస పత్రికలో నా కవిత “దుఃఖపు వాగు మా నాయన“. చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలను తెలుపకోరుతూ.. కయ్య చివర గెనిమగట్టునవేపచెట్టు కింద యానాదన్న పిసికిన బంకమట్టితోనువ్వు ప్రతి ఏడాది స్వయంభులా వెలుస్తుంటేవిగ్నవినాయకుడవని టెంకాయకొట్టి నీకుతొలిమొక్కు తీర్చిన నాయన కళ్ళల్లో ఆశలుకల్లంలో పిడేటి కొట్టి రాల్చే ధాన్యపు రాశులతోపోటీపడుతున్నాయి.. ఏ రాత్రి ఏ వరదముంచుకొస్తుందో , ఏ పక్షులొచ్చి పంటతినేస్తాయో అని పొలం మధ్య మంచె మీదరెప్పకొట్టకుండా ఉండేలు తిప్పుకుంటూనిద్ర కాచిన

సాయంత్రమైందని చంద్రకాంత చెంత చేరానుచెక్కిలి ఆనించి ఓ నవ్వు నవ్వానా.. మరింత పక్కున నవ్వాయి చంద్రకాంత పూలురేపొద్దునకి వాడిపోతారు అంత నవ్వెందుకుఅని ఉడుక్కున్న నాకు ఊసులెన్నో చెప్పాయవి.. అరపూటే మా జీవితం అయితే ఏంటంటమీలా కాదు మేము అంటూ గర్వంగా తలలూపాయి.. మీ మనుషులకే కదా బాధలు వేదనలుబంధాలు బంధనాలు వేతలు వేధింపులు.. విద్వేషపు కొట్లాటలు మోసపూరిత దుర్మార్గాలుతేనె పూసిన కత్తులు విషం నిండిన గొంతులు వందేళ్ళ బతుకు ఉన్నా అరక్షణమైనాతృప్తి లేని బతుకులు అందని వాటికోసంఆరాటాలు,

ఎవరో నీ స్నేహం వద్దన్నారని గుబులేలఎవరో నిన్ను ద్వేషించారని బాధ ఎందుకుమరెవరో నిన్ను చూసి అసూయపడ్డారనివిచారపడనేల ..మరెవరో నీ ఉన్నతిని ఓర్వలేరని చింత నీకేల..?ఇంకెరితోనో బంధం భారమని దిగులేల..?వాళ్ళెవరో నీగురించి ఏమనుకుంటే నీకేమి..అన్నీ పట్టించుకున్నావా.. నిన్ను నువ్వు కోల్పోయావేనీలో నువ్వు లేనప్పుడు ఇక మిగిలింది శూన్యమేపూలతో నువ్వెప్పుడైనా చెలిమి చేసావా..?ఏనాడైనా నిన్ను ద్వేషించాయా అవి..రంగులను నీ కళ్ళల్లో పులుముకోవద్దని అడ్డు చెప్తాయా పూలు.పరిమళాలను ఆస్వాదించవద్దని నీ నుంచి దూరంగా పోతాయా అవి..పూలతో ఓ సారి చెలిమి చేసి

ఈ రోజు నవతెలంగాణ పత్రిక ఆదివారం అనుబంధం “సోపతి” లో నా కవిత “దీపం”. చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయం తెలుపుతారు కదా..🌹❤ దీపమొకటి వెలిగించాలితిమిరాన్ని తరిమేసేందుకు.. ..దీపమంటే చమురు పోసివత్తివేసి వెలిగించడమే కాదుకదా..బతుకుబాటలో అడుగడుగునాదారిదీపాలు ఎన్నెన్నో వెలిగించాలి.. ప్రయత్న దీపమొకటి వెలిగించాలివిధి రాతను మార్చేందుకు.. మమతల దీపమొకటి వెలిగించాలిమతాల మత్తును వదిలించేందుకు.ప్రేమదీపమొకటి వెలిగించాలికులపు మెట్లు కూలగొట్టేందుకు..కరుణ దీపమొకటి వెలిగించాలిసాటిమనిషి కన్నీరు తుడిచేందుకు..జ్ఞానదీపమొకటి వెలిగించాలిఅజ్ఞానాంధకారాన్ని వెడలగొట్టేందుకు . ఆశా దీపమొకటి వెలిగించాలిఆకాశపు అంచులు అందుకోవడానికి..గెలుపు దీపమొకటి వెలిగించాలివిజయకేతనాన్ని

సారంగ పత్రికలో ప్రచురితం అయిన “ఆ రెండు దీపాలే” కవిత ఇక్కడ మీకోసం. శ్రీ అఫ్సర్ మొహమ్మద్ గారికి, శ్రీ సుధామ గారికి ధన్యవాదాలతో..🧨✨🍬 ఎర్రటి బొట్టు బిళ్ళ లాంటి టపాసను నట్టులో పెట్టి నేలకేసి కొడితే పట్ మని పేలే నేలటపాసా నా బాల్యం పక్కింటి భవంతి వాళ్ళు చిచ్చుబుడ్లు కాలిస్తే చార్మినార్ సిగరెట్టు పెట్టిలోని తగరపు వెండి  కాగితాన్ని కాల్చి చిరచిరలాడే  శబ్దంతో మండే ఎర్రటి వెలుగే  నా దీపావళి  చిచ్చుబుడ్డి ఏడాదంతా  చింతకాయలు

ప్రియమైన రచయితలు సాహితీ సంబరాల నడుమ ఆవిష్కరించిన “ప్రియ కవిత” సంకలనంలో చోటు చేసుకున్న నా కవిత ఇది. శ్రీ ఇందూ రమణ గారికి, శ్రీ రంగబాబు గారికి ధన్యవాదాలతో 🙏🙏. ఇప్పుడు మూగబోయిన అందరి నాలుకల మీద వసపాలు పోయాల్సిందే కదా. కవిత చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపుతారుకదా❤🌹🙏 ఉభయకుశలోపరిఎన్ని ఏళ్లయ్యిందంటావ్ ఉత్తరంలో ఈ మాట చూసిహలో అబ్బయ్య ! ఎట్లుండారుఎన్నాళ్ళయ్యిందంటావ్ ల్యాండ్ ఫోన్లో ఈ మాటవినిఇప్పుడు మాటలెందుకు అంటారా?నవ్వుకో ఎమోజి, లవ్వుకో ఎమోజి, ఏడుపుకో

సినీవాలీ పత్రిక నిర్వహించిన కవితల పోటీ లో బహుమతి పొందిన నా కవిత “పహారా” గెనెమ గట్టు-నే కొలిచే గుడి మెట్టుపచ్చని పొలం- నా ప్రార్ధన మందిరంఅన్నం విత్తులతోపాటు, ఆశల విత్తులుకూడా కొన్నిటిని మడిఅంతా చల్లుకుంటానునేల నీరు గాలి వానకనిపించే దైవాల కనికరం కొరకై..కళ్ళు తెరుచుకునే తపస్సు చేస్తుంటానుఅనుక్షణం కరుణించమని..దేశ సరిహద్దుల్లో తుపాకీతోజవానన్న పహారా కాస్తుంటేకంచె వేసిన చేలో మంచె మీద నిలిచిఉండేలు తిప్పుతూ పంటనికాచే పహారాని నేనే ఇక్కడ..కోతకొచ్చిన పంట మీ నోటికందించేలోగాప్రకృతిలోని వినాశకర వికృతులునన్ను

మెట్లు దిగుతూఉంటే నేనుఏమైనా మర్చిపోయావా బుజ్జీ అమ్మ పిలుపువెనుతిరిగి చూస్తే అమ్మ కళ్ళల్లో దిగులు తెరమెట్లెక్కి వచ్చి అమ్మ చేతిని ముద్దాడిపదిరోజుల్లో మళ్ళీ వస్తాగదమ్మా అనివెనుదిరిగిన నా కంట్లో కూడా ఊరిన నీటి చెలమలుఉండవే ఆటో వరకు వస్తా అంటూ వడివడిగామెట్లు దిగే అమ్మ అడుగుల్లో మమతల మడుగులునేను సంచి పట్టుకుని ఆటో ఎక్కి కూర్చోగానే“కాస్త ఉండు అబ్బయ్యా” అంటూనే అమ్మనాలుగురోడ్ల కూడలిలో ఎడంపక్కమల్లెపూలు, జాజిమల్లెలు, మనోరంజనాలుపాటల వినపడుతున్న రాజయ్య అరుపులకుమూర మల్లెలు మూర జాజులు ,రెండు