సాయంత్రమైందని చంద్రకాంత చెంత చేరానుచెక్కిలి ఆనించి ఓ నవ్వు నవ్వానా.. సాయంత్రమైందని చంద్రకాంత చెంత చేరాను చెక్కిలి ఆనించి ఓ నవ్వు నవ్వానా.. మరింత పక్కున నవ్వాయి చంద్రకాంత పూలు రేపొద్దునకి వాడిపోతారు అంత నవ్వెందుకు అని ఉడుక్కున్న నాకు ఊసులెన్నో చెప్పాయవి.. అరపూటే మా జీవితం అయితే ఏంటంట మీలా కాదు మేము అంటూ గర్వంగా తలలూపాయి.. మీ మనుషులకే కదా బాధలు వేదనలు బంధాలు బంధనాలు వేతలు వేధింపులు.. విద్వేషపు కొట్లాటలు మోసపూరిత దుర్మార్గాలు […]

మిత్రులకు బాలల దినోత్సవ శుభాకాంక్షల . ఈవారం విమల సాహితీ పత్రిక సంపాదకీయం చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి నవంబర్ అనగానే మనకి టక్కున గుర్తుకు వచ్చే పండుగలు రెండు. ఒకటి దీపావళి, ఇంకొకటి జాతీయ బాలల దినోత్సవం. అయితే పండుగల పరమార్ధం ఏమిటి? అసలు పండుగలు ఎందుకు జరుపుకోవాలి? ఒక పక్క నిరుపేదలు తినడానికి తిండి కూడా లేక అవస్థలు పడుతుంటే, మరొక పక్క పండుగ పేరుతో పరమాన్నాలు తింటూ, విలాసాలకు డబ్బు దుబారా

ఈ వారం విమల సాహితీ పత్రికలో “హితేన సహితం సాహిత్యం” లో ఇప్పుడు హితమెంత? సంపాదకీయ వ్యాసం చదివి, మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి 🌹🌹 కాలం బండరాయి కాదు. ఒకేచోట స్థిరంగా ఉండడానికి. ఎక్కడ వేసిన గొంగళి అక్కడనే అన్నట్లు కూడా కాదు. కాలచక్రం నిరంతర సంచారి. అలుపెరుగని బాటసారి. గమ్యం తెలియని తెరువరి. కాలంతో పాటు సమాజంలో మార్పులు కూడా సహజం. సర్వసామాన్యం. రెండు రాళ్ళను కొట్టి నిప్పును పుట్టించిన ఆదిమానవుడి నుంచి, ఆ మంటనే వాడి

ఈ రోజు ప్రజాశక్తి పత్రిక ఆదివారం అనుబంధం ‘స్నేహ’ లో నా బాలల కథ “మార్పు తెచ్చిన మాస్టారు” కథ ప్రచురితం అయింది. సంపాదకులకు ధన్యవాదాలతో..కథని చదివి, మీ అమూల్యమైన స్పందన తెలపాలని కోరుతూ.. తెలుగు పీరియడ్ సమయం అవగానే గంట కొట్టాడు అటెండరు యాదయ్య. వెంటనే ఐదవ తరగతిలోకి సైన్స్ మాస్టారు అనిల్ కుమార్ ప్రవేశించాడు. అతని చేతిలో ఉన్న పేపర్ల కట్ట వంక పిల్లలంతా ఆసక్తిగా చూడసాగారు. మొదటి యూనిట్ పరీక్షల జవాబు పత్రాలు

“సిరులెన్ని ఉన్నా చిరునవ్వు ఏది ? ఈ వారం విమల సాహితి పత్రికలో నా సంపాదకీయ వ్యాసం చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాన్ని తెలుపండి. గేటెడ్ కమ్యూనిటీలో 3 బీకే ప్లాట్, విల్లా లాంటి పెద్ద భవంతి, పెద్ద ఉద్యోగాలు, లక్షల్లో బ్యాంకు బాలన్సు, తిరగడానికి ఖరీదైన కారు. అన్నీ ఉన్నా ముఖంలో చిరునవ్వు కరువు. సకల సౌకర్యాలు ఉన్నా, బంగారు పువ్వు వేసిన వెండి పళ్ళెంలో తినేది మాత్రం రాగి సంగటి ముద్ద, రెండంటే రెండు

గణేష్ దిన పత్రికలో ఈ రోజు[29-10-2023] నేను రాసిన కవిత “యుద్ధమే ముద్దు” ప్రచురితమైంది. మిత్రులు చదివి మీ స్పందనను తెలుపండి. యుద్ధం అనివార్యంపోరాటం జరగాల్సిందేశత్రువుని తుదముట్టించాల్సిందేబాంబర్ల మోతతో చెవులు తూట్లు పడుతున్నాయుద్ధ ట్యాంకుల శబ్దం గుండెల్లో వణుకుపుట్టిస్తున్నాయుద్ధమే ముద్దు మాకు అంటావా?తెగిన తలలనుంచి ఏరులై పారుతున్న నెత్తురుతల్లి శవం మీద పడి తల్లడిల్లుతున్న శిశువుకూలిపోయిన ఇళ్ళు పొగ చూరిన గోడలుశిధిలాల మధ్యనుంచి వినిపించే ఆర్తనాదంఏవి కదిలించలేవు నిన్నుయుద్ధమే కావాలి నీకుయుద్ధ విజేతల సమాధులు చెప్పే కథలు

ఈవారం విమల సాహితీ ఆన్లైన్ వారపత్రికలో నేను వ్రాసిన “భరత్ అనే నేను”, సంపాదకీయ వ్యాసం చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి. చెడుపైన విజయం, రజో, తమో గుణాలతో యుద్ధముచేసి సత్వగుణ సంపన్నులై జీవితాన్ని తీర్చి దిద్దుకోమని చెప్తూ వచ్చిన నవరాత్రుల దసరా పండుగ ఎన్నెన్నో సందేశాల తాయిలాలను ఇచ్చి, మళ్ళీ ఏడాది తర్వాతే కనిపిస్తాను అంటూ మొన్ననే వెళ్ళిపోయింది. మరోపక్క గాజా గడ్డమీద యుద్ధ కాండ, అమాయక పౌరులపై దమనకాండ, మతపిశాచాల మారణకాండ కొనసాగుతూనే

“ఈ విజయదశమికి ఒకసారి ఓడిపోదాం” ఈ వారం విమల సాహితీ పత్రికలో నేను రాసిన ఎడిటోరియల్ వ్యాసం. చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాన్ని తెలుపండి. మిత్రులకు విజయదశమి శుభాకాంక్షలతో.. ‘గెలిస్తే ఏమొస్తుంది? మహా అయితే ప్రపంచం నిన్ను గుర్తిస్తుంది. అదే ఓసారి ఓడిపోయి చూడు ప్రపంచం మొత్తాన్ని నువ్వు చూడవచ్చు. ప్రపంచం నిన్ను ఎలా చూస్తుందో నువ్వు తెలుసుకోవచ్చు’ అంటాడు మైఖేల్ మొనేట్ అనే ఓ మనోవైజ్ఞానిక నిపుణుడు. విజయం -అపజయం, గెలుపు – ఓటమి..! ఎంత

సామ్రాట్ అశోకుడు ధర్మ ప్రభువు ఎప్పుడు అయినాడు? ప్రపంచ చరిత్రలో ప్రఖ్యాతి గాంచిన ధర్మచక్రాన్ని ఎప్పుడు నిర్మించాడు? తనని నమ్ముకున్న ప్రజలకు సుభిక్షమైన సలక్షణమైన పాలనను ఎప్పుడు అందించాడు? ఒక్కసారి చరిత్రపుటల్లో తిప్పి చూస్తే 261 బి.సి. కాలంలో ఇప్పటి భారతదేశానికి చెందిన ఒడిషా రాష్ట్రము అప్పటి కళింగ ప్రాంతం. సకల కళా నైపుణ్యాలతో, విశాలమైన సంస్కృతి, ఆర్ధిక వనరులతో అలరారే “ఉత్కళ” ప్రాంతాన్నిఅశోకుని ముత్తాత చంద్ర గుప్త మౌర్యుడు దాడి చేసి ఆక్రమించడానికి విఫల ప్రయత్నం

వందే భారత్ రైళ్ళు ఎవరికోసమండీ..? ఈ రోజు విమల సాహితీ పత్రికలో నా సంపాదకీయ వ్యాసం చదవండి. మీ విలువైన అభిప్రాయం తెలుపండి. “బండీర పొగ బండీర.. దొరలెల్లే రైలు బండీర.. దొరసానులెల్లే బండీర” మనదేశానికి స్వతంత్రం రాకముందు బ్రిటిష్ తెల్ల దొరలు, దొరసానులు పొగ రైలు బండ్లలో తిరుగుతుంటే, వారి భోగాన్ని చూసి మన దేశ జానపదులు పాడుకున్న పాట ఇది. వయో వృద్ధులైన కొంతమందికైనా ఈ పాట గుర్తుండే ఉంటుంది. దేశానికీ స్వాతంత్రం వచ్చి