ఎందుకో ఈ సాయంసంధ్య వేళ అలవికాని దిగులు చీకటిలా అలుముకుంటోంది నింగినావరించి ఉన్న కెంజాయ వర్ణం నిశ్శబ్ద రాగంతో విలపిస్తోంది.. అస్తమయమవుతున్న సూర్యుడికి దిగులేమీలేదు తొలిపొద్దుకు వెలుగై మళ్ళీ పుడతాననే నమ్మకం అతనిది .. బాల్యపు చైతన్యాలు యవ్వనపు శిఖరాగ్రాలు ఎక్కేసాక పడమటి మెట్లు దిగడమంటే ఎంత బెంగో.. నడిచొచ్చిన దారులు దూరమవుతున్నాయి వెంట వచ్చిన మమతలు మాయమవుతున్నాయి.. మాటల ఊతం లేకుండా మరలుతున్న ఒంటరి పయనం మెట్లన్నీ దిగిపోయి అదృశ్యం అయినాక ఇక అంతా చీకటే […]
అక్షరాల తోవ వారి పోటీలో ఎన్నికైన నా కవిత అమ్మ ఒడి తొలి పెన్నిది శిశువుకుఒడినుంచి అడుగేసే మజిలీ గుడిలాంటి బడిమదిలో జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగించే నిధివిజ్ఞానానికి బాటలు వేసే గురువు సన్నిధిఅ అంటే అమ్మ ఆ అంటే ఆవుఅక్షరాలేకాదు పదాలే కాదువ్యక్తిత్వ వికాసానికినీతిమార్గం చెప్పే పెద్దబాల శిక్ష గురువుమాటఅపాయాన్ని ఉపాయంతో తప్పించేచందమామ కథ గురువు పలుకుఅలిసిన చిన్నారి మనసులకుఊరటనిచ్చే క్రీడాప్రాంగణం గురువు మనసుఉద్యానవనం బడి అయితే పిల్లలంతా పూలచెట్లుపాదులుచేసి నీరుపెట్టి కాపాడే తోటమాలి గురువుతాను నేర్పిన
ఈనాటి సాక్షి పత్రిక ఆదివారం అనుబంధం ఫండే లో నా కవిత “అనాహత” చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి. పిట్టల పాటలు – సెలయేటి గలగలలుతుమ్మెదల ఝంకారం చిరుగాలి సవ్వడిఉహు..ఏ శబ్దం వినిపించడంలేదుఎవరినీ ఏ అలికిడి కదిలించడం లేదుకళ్ళముందు కదిలేవి లోపల తాకడంలేదు..మనసు మూలల్లోఎప్పటెప్పటివో నిశ్శబ్దపు శబ్దాలుతెరలుతెరలుగా పొరలుపొరలుగాఅతుక్కుంటూ ఊడిపోతూగెలుస్తూ ఓడిపోతూ..తడి కళ్ళతో నవ్వినట్లోచెమ్మగిల్లిన గుండెను తడిమినట్లోప్రేమో ద్వేషమో తెలిసేదెట్టా..?ఎన్నేళ్ళనుంచో చప్పుడు చేయని శబ్దాలునిశ్శబ్దంగా చుట్టూ చేరి అనుక్షణంధ్వనితరంగాలై దేహం నిండా ప్రవహిస్తుంటేఇంద్రియాలను స్పర్శించేవిమనో వేదికను
ఈనాటి సృజన సాహితీ పత్రిక సాహిత్యం పేజీలో నా కవిత” నా బాల్యపు మిఠాయి అంగడి” కవిత చదవండి. Wilson Rao Kommavarapu గారికి ధన్యవాదాలతో.. ఇంటి ముందున్న బంతి పూల తోట నేను విహరించిన తొలి ఉద్యానవనం.. సూరయ్య తాత చేసిన తాటి బొర్రల బండి నేను తోలిన రెండు చక్రాల బెంజి కారు.. దోటితో గురిచూసి కొడితే రాలిపడిన ఎర్రెర్రని సీమచింత గుబ్బలు నా బాల్యపు మిఠాయి అంగడి లో తిన్న జిలేబీచుట్టలు.. అప్పుడే
నా బాల్యపు మిఠాయి అంగడి Read More »
మే నెల విశాలాక్షి పత్రికలో నా కవిత “శాంతి కపోతాలు ఎర్రబడవా..!”. ఈతకోట సుబ్బారావు గారికి ధన్యవాదాలతో .. అక్కడి కుంకుమ పూల ఖరీదెక్కువ ప్రాణాల విలువ మాత్రం చాల తేలిక.. అక్కడి కొండ కోనల్లో వినిపించే తుటాల ధ్వని గుండె గుండెల్లో ప్రతిధ్వనిస్తుంటుంది.. అక్కడి చెట్టు చేమ మౌనంగా రోదిస్తుంటాయి వాగూవంకా నెత్తుటి ప్రవాహాలై విహ్వలిస్తుంటాయి.. గూడు విడిచి పిట్టలన్నీ చెట్ల కొమ్మల్లో రేయిపగలు మరచి విషాదగీతాలు ఆలపిస్తుంటాయి.. మంచుముద్దల హిమ గిరులు కన్నీరై కరిగి
శాంతి కపోతాలు ఎర్రబడవా..! Read More »
“తూర్పు పడమరల ఏకత” కవితా వేదిక కవితల సంకలనం 2024 లోని కవితా గుచ్ఛం లో నా కవితా మాలిక “బొమ్మలు “. డాక్టర్ నెల్లుట్ల నవీన్ చంద్ర గారికి కృతజ్ఞతలతో.. గాయమైన మా గుండెలమీదమీ కవిత్వ గేయలేపనాలద్దవద్దు.. మాటల తూటాలతో అబలలంటూమాపై మానసిక దాడి చేయకండి.. చీకటి ఒంటరితనం అవకాశమిచ్చిందనిమా దేహాలతో ఆడి మా మానాల్లోకిగాజు పెంకులు దూర్చకండి.. జాతుల సమరం మమ్మల్ని నగ్నంగా ఊరేగిస్తేమా అడుగులకు, మీ జాలిచూపులమడుగులొత్తవద్దు.. తలలేని మొండేలను చేసిమమ్మల్ని మీ
“అరే..అక్కడేదో సభ జరుగుతోందే వద్దువద్దు అక్కడంతా కులం కంపు కొడుతోంది.. ఇక్కడెవరెవరో సమావేశమయ్యారే బాబోయ్ ! ఇక్కడందరూ మతం మత్తులో జోగుతున్నారు.. ఆ గుంపు గోల ఏమిటో నైతికత్వానికి తిలోదకాలిస్తున్నారే అయ్యో .. దూరంగా పరిగెత్తాలి.. సభల్లో సమావేశాల్లో గుంపుల్లో బొట్టు నుదుర్లు ఒట్టి నుదుర్లు కట్టగట్టుకుని కొట్లాడుకుంటున్నాయి కాట్ల కుక్కల్లా .. మనిషి జాడ మాత్రం జాడే లేదు ఏ చట్రంలో ఇరుక్కోను నేను.. మనిషి అయిపు కోసం పాకులాడుతున్నా మానవత్వపుమనిషి ఆనవాలుకోసం దేవులాడుకుంటున్నా.. ఓ
మిత్రులకు నమస్కారాలు. 2021 సంవత్సరంలో నా మొదటి కవిత ” సృజనప్రియ” మాసపత్రిక జనవరి సంచికలో. తన బిడ్డ [రైతు] కోసం ఓ అమ్మ [సాగు నేల] పడే ఆవేదనే ఈ కవిత “నేల తల్లి “. నువ్వు కవిత రాయాల్సిందే అంటూ ప్రోత్సహించిన “సృజనప్రియ” సంపాదకులు శ్రీ విల్సన్ రావు కొమ్మవరపు గారికి ధన్యవాదాలతో… సాగునేలను అన్నం పెట్టే తల్లిలా ఆరాధించి, తన ఒంట్లో శక్తి ఉడిగిపోయేదాకా నేలతల్లి మీద ఆధారపడ్డ మా నాయన కవితే
సారంగ పత్రికలో ప్రచురితం అయిన “ఆ రెండు దీపాలే” కవిత ఇక్కడ మీకోసం. శ్రీ అఫ్సర్ మొహమ్మద్ గారికి, శ్రీ సుధామ గారికి ధన్యవాదాలతో.. ఎర్రటి బొట్టు బిళ్ళ లాంటి టపాసను నట్టులో పెట్టి నేలకేసి కొడితే పట్ మని పేలే నేలటపాసా నా బాల్యం పక్కింటి భవంతి వాళ్ళు చిచ్చుబుడ్లు కాలిస్తే చార్మినార్ సిగరెట్టు పెట్టిలోని తగరపు వెండి కాగితాన్ని కాల్చి చిరచిరలాడే శబ్దంతో మండే ఎర్రటి వెలుగే నా దీపావళి చిచ్చుబుడ్డి ఏడాదంతా చింతకాయలు
29-8-2018 నవ్య వారపత్రికలో నేను వ్రాసిన కవిత “మనిషి’లో ‘ చెత్త , ప్రచురితమైంది. కవిత ను ప్రచురించి ప్రోత్సహించిన శ్రీ జగన్నాథ శర్మ సార్ గారి కి చాలా చాలా ధన్యవాదాలు