“అరే..అక్కడేదో సభ జరుగుతోందే వద్దువద్దు అక్కడంతా కులం కంపు కొడుతోంది.. ఇక్కడెవరెవరో సమావేశమయ్యారే బాబోయ్ ! ఇక్కడందరూ మతం మత్తులో జోగుతున్నారు.. ఆ గుంపు గోల ఏమిటో నైతికత్వానికి తిలోదకాలిస్తున్నారే అయ్యో .. దూరంగా పరిగెత్తాలి.. సభల్లో సమావేశాల్లో గుంపుల్లో బొట్టు నుదుర్లు ఒట్టి నుదుర్లు కట్టగట్టుకుని కొట్లాడుకుంటున్నాయి కాట్ల కుక్కల్లా .. మనిషి జాడ మాత్రం జాడే లేదు ఏ చట్రంలో ఇరుక్కోను నేను.. మనిషి అయిపు కోసం పాకులాడుతున్నా మానవత్వపుమనిషి ఆనవాలుకోసం దేవులాడుకుంటున్నా.. ఓ […]

విజయమహల్ గేట్ అనగానే, గుర్తొచ్చేది వచ్చే రైలు పోయే రైలు. గేటుకి అటూ ఇటూ ఆగుతూ సాగే ట్రాఫిక్ రద్దీ. యాభై ఏళ్ళ క్రితం అక్కడ ఎలా ఉండేది? అప్పటికి ఇప్పటికీ ఏమైనా మార్పులున్నాయా? మిగిలినవన్నీ అటుంచి, ఇప్పటికీ అది విజయమహల్ గేట్ సెంటరే.మరి,ఎప్పుడెప్పుడు గేట్ తీస్తారా ఎప్పడెప్పూడు పట్టాలు దాటెళదామా అని ఎవరి తొందరలో వారు వెళ్ళే క్రమంలో, కాస్త నిదానించి ఆ గేటుకు అటూఇటు విషయాలు చెప్పేదెవరు? చెప్పినా వినేదెవరు? అందుకేనేమో , 1970

మిత్రులకు నమస్కారాలు. 2021 సంవత్సరంలో నా మొదటి కవిత ” సృజనప్రియ” మాసపత్రిక జనవరి సంచికలో. తన బిడ్డ [రైతు] కోసం ఓ అమ్మ [సాగు నేల] పడే ఆవేదనే ఈ కవిత “నేల తల్లి “. నువ్వు కవిత రాయాల్సిందే అంటూ ప్రోత్సహించిన “సృజనప్రియ” సంపాదకులు శ్రీ విల్సన్ రావు కొమ్మవరపు గారికి ధన్యవాదాలతో… సాగునేలను అన్నం పెట్టే తల్లిలా ఆరాధించి, తన ఒంట్లో శక్తి ఉడిగిపోయేదాకా నేలతల్లి మీద ఆధారపడ్డ మా నాయన కవితే

2025 జనవరి నెలలో నా రెండవ కథల సంపుటి “విజయమహల్ సెంటర్ కథలు” గురించి, కథల్లోని నరసమ్మ, రమణయ్య, రూపాయి దేవుడు గురించి బుజ్జమ్మ చెప్పిన కథల కబుర్లను హృద్యంగా వివరించారు శ్రీనివాస్ గౌడ్ గారు. ఇంత చక్కటి సమీక్షతో నా సాహితీ ప్రయాణం ప్రారంభమవడానికి కారణమైన శ్రీనివాస్ గౌడ్ గారికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు. సమీక్షను ప్రచురించి ఎనలేని ప్రోత్సాహం అందించిన సాహిత్య ప్రస్థానం సంపాదకులకు కృతఙ్ఞతలు.సమీక్షను చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలను తెలుపండి. విజయ మహల్

“తల్లిగర్భమునుండి – ధనము తేడెవ్వడువెళ్లిపోయేనాడు – వెంట రాదులక్షాధికారైనా – లవణమన్నమె కానీమెరుగు బంగారము – మ్రింగబోడు” ప్రాచీన కవి శేషప్ప చెప్పినట్లు పై పద్యం అర్ధాన్ని అవగాహన చేసుకుంటే, పొద్దున లేచింది మొదలు ఊరుకుల పరుగుల జీవితం. సంపాదించినది చాలదు. ఇంకా ఇంకా సంపాదించాలి. ఓవర్ డ్యూటీలు చేయాలి. పెద్ద భవంతి కట్టించుకోవాలి. పడవ లాంటి కారులో తిరగాలి. పదిమందిలో గొప్ప అనిపించుకోవాలి. నేడు చాల మంది ఆలోచన ఇదే. పోనీ అన్నీ సంపాదించిన వాళ్ళకి

స్త్రీ కి మాతృత్వం ఓ వరం… నిజమేనా? వరమో, శాపమో ఎవరికి తెలుసు! మాతృత్వం పేరుతో ఎన్ని వేదనలు, ఎంత భానిసత్వం భరించాలో! మాతృమూర్తుల అంతరంగాన్ని ఆవిష్కరించే ” యోధ” మాతృత్వం: భిన్న వ్యక్తీకరణలు. కథా సంకలనంలో చోటు చేసుకున్న నా కథ “కన్నా నీ చేతి గీత” కథ చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి. “ఆటోని కాస్త త్వరగా పోనీ” చేతిలో ఉన్న కవర్ నలిగిపోతుందేమో అని అతిజాగ్రత్తగా పట్టుకుని చెప్పిందామె. వెనుదిరిగి ఓ

“నిత్య కళ్యాణం- పచ్చ తోరణం” ఈ వారం విమల సాహితీ పత్రిక లో నా సంపాదకీయ వ్యాసం చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి ఇంట్లో ఓ వేడుక జరపాలి. పండగో, పూజో, ప్రార్ధనో లేక బిడ్డల పెళ్ళి. వేడుక ఏదైతే ఏమి అంతా ఆనందంగా ఉండాలనుకుంటాము. ఇంటికి సున్నాలు వేసి శుభ్రం చేయించుకుంటాము. ఇల్లు, వాకిలి రంగురంగుల విద్యుత్ దీపాలతో అలంకరించుకుంటాము. మిఠాయిలు చేసుకుంటాము. ఇంటితోబాటు ఒంటిని కూడా శుభ్రపరచుకుంటాము. కొత్తబట్టలు వేసుకుంటాము. అడుగడుగునా పండుగలు

ఈ వారం విమల సాహితీ పత్రిక లో నా సంపాదకీయ వ్యాసం ” న్యాయ దేవత కళ్ళు తెరిచింది” చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి. “న్యాయదేవతకు కన్నులు తెరచే ధర్మ దేవతను నేనేరా- పేద కడుపులా ఆకలిమంటకు అన్నదాతనై వస్తారా – దోపిడి రాజ్యం..దొంగ ప్రభత్వం నేల కూల్చకా తప్పదురా” ఆహా..ఎంత అద్భుతమైన చరణాలు. ఈ పాట విన్నవారి హృదయం పులకరించిపోతుంది. దేశం మీద, దేశ ప్రజల మీదా అమాంతం భక్తి పెరిగిపోతుంది. దేశ న్యాయ

సారంగ పత్రికలో ప్రచురితం అయిన “ఆ రెండు దీపాలే” కవిత ఇక్కడ మీకోసం. శ్రీ అఫ్సర్ మొహమ్మద్ గారికి, శ్రీ సుధామ గారికి ధన్యవాదాలతో.. ఎర్రటి బొట్టు బిళ్ళ లాంటి టపాసను నట్టులో పెట్టి నేలకేసి కొడితే పట్ మని పేలే నేలటపాసా నా బాల్యం పక్కింటి భవంతి వాళ్ళు చిచ్చుబుడ్లు కాలిస్తే చార్మినార్ సిగరెట్టు పెట్టిలోని తగరపు వెండి కాగితాన్ని కాల్చి చిరచిరలాడే శబ్దంతో మండే ఎర్రటి వెలుగే నా దీపావళి చిచ్చుబుడ్డి ఏడాదంతా చింతకాయలు

ఈ వారం విమల సాహితీ పత్రిక లో నా సంపాదకీయ వ్యాసం “చెరుకు తీపి – చేదు విషం” చదవండి. మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపండి. ఈమధ్యన ఒక ప్రముఖ సాహితీవేత్తలు తమ అనుభవాన్ని ఇలా పంచుకున్నారు. ఎవరో ఒక కథా రచయిత వీరికి పిడిఎఫ్ లో తను రాసిన కథను పంపి, ఆ కథ ఎలా ఉంది చదివి చెప్పమని వారిని పదేపదే ఫోన్ చేసి అడిగారట. అనేక పనుల ఒత్తిడి వల్ల కథని చదవలేకపోతే,