Author name: వంజారి రోహిణి

పారిజాత పువ్వులంపగడపు వన్నె కాడలతోవెండి చందమామ రేకులతోముట్టుకుంటే చాలుచిన్నిపాప మేనులా సుతిమెత్తగామీ చేతివేళ్ళ కొనలకిదివ్యపరిమళాలు అద్దుతాము..సత్యభామ కోసం కృష్ణుడుదివి నుంచి భువికి తెచ్చినదేవలోక పుష్పాలు అంటారు కానీఆ దైవత్వాన్ని అంటగట్టకండి మాకుఆడపిల్లలను అమ్మవారు శక్తి స్వరూపిణిఅంటూనే కాలరాచిపారేసినట్లు..అచ్చంగా భువిలో మీకోసం పూచే కుసుమాలంసాయంత్రాలు రేకులనువిచ్చుకుంటాంవిరిసిరుల సుగంధాలను మీకందిస్తాంపొద్దున కి నేలరాలి పగడాల తివాచీనిచిక్కగా పరుస్తాం మీ కోసం..అప్పుడే పుట్టిన పసికందునుచేతుల్లోకి తీసుకున్నంత మృదువుగామమ్మల్ని మీ దోసిట్లోకి తీసుకోండివాసన చూసి నలిపిపారేయకండివావివరస చూడక ఆడదేహాన్ని చిదిమేసినట్లు..మేం వెదజల్లే పరిమళాలను […]

యువ కథా రచయిత చరణ్ పరిమి Charan Parimi గారి “కేరాఫ్ బావర్చీ కథలు” సంపుటి కోసం రాసిన నా సమీక్ష.ఈ నెల “సాహిత్య ప్రస్థానం” లో. శ్రీ సత్యాజీ గారికి ధన్యవాదాలతో. చరణ్ పరిమి గారికి హృదయపూర్వక అభినందనలు. సమీక్ష చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపకోరుతూ 🌹🙏 మీరెప్పుడైనా ఇంట్లోకూర్చుని ఇరానీ హోటల్లో ఉండే మసాలా టీ రుచిని ఆస్వాదించారా..? సినిమా యాక్టర్, డైరెక్టర్ అయిపోదామని కలలుకంటూ మీ పక్కింటి కుర్రాడో, ఎదురింటి పోరి

శ్రీ జల్ది విద్యాధర్ రావు గారి “అంతరంగపు భాష” కవనానికి నా చిరు సమీక్ష. ఈ నెల” విశాలాక్షి మాసపత్రికలో”. శ్రీ జల్ది విద్యాధర్ రావు గారికి, శ్రీ ఈతకోట సుబ్బారావు గారికి ధన్యవాదాలతో..సమీక్ష చదివి మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలుపగోరుతూ.. ప్రతి దేశానికీ ఓ ప్రత్యేక భాష ఉంటుంది. ప్రతి ప్రాంతానికి కూడా ఓ ప్రత్యేక భాష ఉంటుంది. ప్రకృతిలోని జీవకోటిలో ప్రతి జీవి తన స్పందనలను ఓ ప్రత్యేక రీతిలో తెలుపుతుంది. అలాగే మనుషులు

రోజుకో శంఖం పూరిస్తోంది మరణ శాసనం. కాలం నుదిటిపై శిలా ఫలకంలా.. మరి మరణమంటే… ఘనీభవించిన శోకం..వర్షించని మేఘం..

ప్రతిష్టాత్మకమైన “అమ్మకు అక్షర నైవేద్యం” కవితా సంకలనం లో చోటు చేసుకున్న నా కవిత ” శతకోటి వందనాలు”. శ్రీ మౌనశ్రీ మల్లిక్ గారికి, శ్రీ ఉడతా రామకృష్ణ గారికి ధన్యవాదాలతో..🙏🌹 అమ్మకు వందనాలు. కవిత చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు తెలుపగోరుతూ..🙏🌹 ఆషాఢమాసాన అరుదెంచే సింహవాహినీశతకోటి వందనాలమ్మా నీకు…పల్లె అయినా, పట్టణమైనా, ఆలు బిడ్డలు తోడఅప్ప చెల్లెళ్ళ తోడ నీ దరికి చేరుతామమ్మాకరుణించవే మా అమ్మా మహంకాళీశతకోటి వందనాలమ్మా నీకు…శివ సత్తులు, పోతురాజు వెంటరాగానీకు బోనమెత్తుతానమ్మా..నా

నేటినిజం పత్రికలో నా కవిత “చీకటిదీపాలు”. బైంసా దేవదాసుగారికి ధన్యవాదాలతో .. ఒకరికి మోదంమరొకరికి ఖేదంవెలుగుతున్న దీపాలు ఆర్పితేనేఒకరికి మన:శాంతిఇంకా చీకటిలోనే బతకడం ఇష్టం వారికిప్రేమను ఆశించడం మూర్కత్వం అయిపోతోందిప్పుడుపెంచుకునే కుక్కపాటి విలువ చేయకపోయే సాటిమనిషికాలకూట విషంకన్నా చేదని షీర్ కుర్మానిటోపీ గడ్డాలను చీదరించుకునే ద్వేషం ఒకరికి నరనరాల్లోఆత్మస్తుతి పరనిందా జీవన విధానమైంది మరొకరిలోఆడపిల్ల ఇష్టం మీద ముసుగు వేయడంమతాధికార దురహంకారం ఎల్లెడలా..బొట్లు గడ్డాలు ఆనవాలే పట్టలేనిశవాల గుట్టల్లో, సామూహిక దహనంలోఊపిరిల్లోకి దూరిన రాక్షసి దురాగతంఇంకా మరపుకి

మిత్రులకు సాహూ కానుక. జనవరి నెల సాహూలో కపాలభాతి ప్రాణాయామం. ఇందూరమణ గారికి ధన్యవాదాలతో .. ఆరోగ్యమే ఆనందం“ఏ శ్వాసలో చేరితే.. గాలి గాంధర్వమౌతున్నదో, ఏ మోవిపై వాలితే..మౌనమే మంత్రమౌతున్నదో..ఆ శ్వాసలో నే లీనమై” మరి అంతగా మనం లీనం అవ్వాలంటే మన శ్వాస, మన మోము, మన మనసు ఎంత స్వచ్ఛంగా ఉండాలని. మన మనసు, దేహం ఆ స్వచ్ఛతను సాధించాలంటే సులభమైన మార్గం ప్రాణాయామం. గత రెండు నెలల్లో సరళ ప్రాణాయామం, అనులోమ..విలోమ ప్రాణాయామం

మిత్రులకు సంక్రాతి కానుక. విశాలాంధ్ర పత్రికలో ఈ రోజు మీకోసం “పందేరం“. విశాలాంధ్ర సంపాదకులకు ధన్యవాదాలతో.. వరికుప్పల నడుమ వడివడిగా తిరుగుతూఈ తూరికి ఎన్ని పుట్ల ఒడ్లు వస్తాయోననిలెక్కలు గట్టే నాయన కళ్ళుచీకట్లో గడ్డివాముల చుట్టూ తిరిగేమిణుగురుల్లా ఆశగా మెరుస్తున్నాయి.. కుప్ప నూర్పిడి చేసి వొడ్లను తూర్పారబడుతూఅలిసిసొలిసిన కూలోళ్ళకు నడుమ నడుమతాటాకుల దొన్నెలో శాంతమ్మ అందించే కల్లుఅమృతపు చుక్కల్లా గొంతుల్లోకి దిగుతోంది.. ఊర్లోని పిలకాయలకోసం తెగలు తంపటేస్తూబురగుంజు తీస్తూ, తాటిముంజలు కొడుతూకరతుమ్మ పుల్లల మంటమీద తాటిపండ్లు కాలుస్తూవీరయ్య

ఈ నెల “రైతు వాణి” మాస పత్రికలో నా కవిత “దుఃఖపు వాగు మా నాయన“. చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలను తెలుపకోరుతూ.. కయ్య చివర గెనిమగట్టునవేపచెట్టు కింద యానాదన్న పిసికిన బంకమట్టితోనువ్వు ప్రతి ఏడాది స్వయంభులా వెలుస్తుంటేవిగ్నవినాయకుడవని టెంకాయకొట్టి నీకుతొలిమొక్కు తీర్చిన నాయన కళ్ళల్లో ఆశలుకల్లంలో పిడేటి కొట్టి రాల్చే ధాన్యపు రాశులతోపోటీపడుతున్నాయి.. ఏ రాత్రి ఏ వరదముంచుకొస్తుందో , ఏ పక్షులొచ్చి పంటతినేస్తాయో అని పొలం మధ్య మంచె మీదరెప్పకొట్టకుండా ఉండేలు తిప్పుకుంటూనిద్ర కాచిన

చిన్న రోగానికే పచారిసామాన్ల చీటీ అంత పొడుగున పరీక్షలు, మందులు రాసేసి ఆసుపత్రి అంటేనే బెదిరిపోయేలా చేసే డాక్టర్లు ఉన్న ఈ కాలంలో కూడా వారివారి స్తోమతని బట్టి ఎంత ఫీజు ఇస్తే అంత తీసుకుని, తన ధైర్య వచనాలతోనే సగం రోగాన్ని తగ్గిస్తూ, చక్కని వైద్యం చేసే ఓ డాక్టర్ కథే ఈ “రూపాయి దేవుడు”. ఈ నెల [డిసెంబర్] “నవమల్లెతీగ” మాసపత్రికలో నా కథ “రూపాయి దేవుడు”. “నవమల్లెతీగ ” సంపాదకులు “కలిమి శ్రీ”