Home కవితలు

కవితలు

దీపం

ఈ రోజు నవతెలంగాణ పత్రిక ఆదివారం అనుబంధం "సోపతి" లో నా కవిత "దీపం". చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయం తెలుపుతారు కదా..🌹❤ దీపమొకటి వెలిగించాలితిమిరాన్ని తరిమేసేందుకు.. ..దీపమంటే చమురు పోసివత్తివేసి వెలిగించడమే కాదుకదా..బతుకుబాటలో అడుగడుగునాదారిదీపాలు ఎన్నెన్నో వెలిగించాలి.. ప్రయత్న దీపమొకటి వెలిగించాలివిధి రాతను మార్చేందుకు.. మమతల దీపమొకటి వెలిగించాలిమతాల మత్తును వదిలించేందుకు.ప్రేమదీపమొకటి వెలిగించాలికులపు మెట్లు కూలగొట్టేందుకు..కరుణ దీపమొకటి వెలిగించాలిసాటిమనిషి కన్నీరు తుడిచేందుకు..జ్ఞానదీపమొకటి వెలిగించాలిఅజ్ఞానాంధకారాన్ని వెడలగొట్టేందుకు . ఆశా దీపమొకటి వెలిగించాలిఆకాశపు అంచులు అందుకోవడానికి..గెలుపు దీపమొకటి వెలిగించాలివిజయకేతనాన్ని ఎగరేసేందుకు..ఆత్మ దీపమొకటి వెలిగించాలిఅంతరంగాన్ని శోధించేందుకు..అఖండదీపమొకటి వెలిగించాలిగుండె గుడిలోకి చీకట్లు చొరబడకుండా..మానవత్వపు...
సారంగ పత్రికలో ప్రచురితం అయిన "ఆ రెండు దీపాలే" కవిత ఇక్కడ మీకోసం. శ్రీ అఫ్సర్ మొహమ్మద్ గారికి, శ్రీ సుధామ గారికి ధన్యవాదాలతో..🧨✨🍬 ఎర్రటి బొట్టు బిళ్ళ లాంటి టపాసను నట్టులో పెట్టి నేలకేసి కొడితే పట్ మని పేలే నేలటపాసా నా బాల్యం పక్కింటి భవంతి వాళ్ళు చిచ్చుబుడ్లు కాలిస్తే చార్మినార్ సిగరెట్టు పెట్టిలోని తగరపు వెండి  కాగితాన్ని కాల్చి చిరచిరలాడే  శబ్దంతో మండే ఎర్రటి వెలుగే  నా దీపావళి  చిచ్చుబుడ్డి ఏడాదంతా  చింతకాయలు పగలగొట్టి పుల్లలేరిన అమ్మ చెమట చుక్కలే రంగయ్య టైలర్  కుట్టించిన నా నూలు గౌనుమీది...

పహారా

సినీవాలీ పత్రిక నిర్వహించిన కవితల పోటీ లో బహుమతి పొందిన నా కవిత "పహారా" గెనెమ గట్టు-నే కొలిచే గుడి మెట్టుపచ్చని పొలం- నా ప్రార్ధన మందిరంఅన్నం విత్తులతోపాటు, ఆశల విత్తులుకూడా కొన్నిటిని మడిఅంతా చల్లుకుంటానునేల నీరు గాలి వానకనిపించే దైవాల కనికరం కొరకై..కళ్ళు తెరుచుకునే తపస్సు చేస్తుంటానుఅనుక్షణం కరుణించమని..దేశ సరిహద్దుల్లో తుపాకీతోజవానన్న పహారా కాస్తుంటేకంచె వేసిన చేలో మంచె మీద నిలిచిఉండేలు తిప్పుతూ పంటనికాచే పహారాని నేనే ఇక్కడ..కోతకొచ్చిన పంట మీ నోటికందించేలోగాప్రకృతిలోని వినాశకర వికృతులునన్ను నిలువునా నిలువరించుతున్నావ్యవస్థలోని విధ్వంసక కుశక్తులునా నోటికాడి...
మెట్లు దిగుతూఉంటే నేనుఏమైనా మర్చిపోయావా బుజ్జీ అమ్మ పిలుపువెనుతిరిగి చూస్తే అమ్మ కళ్ళల్లో దిగులు తెరమెట్లెక్కి వచ్చి అమ్మ చేతిని ముద్దాడిపదిరోజుల్లో మళ్ళీ వస్తాగదమ్మా అనివెనుదిరిగిన నా కంట్లో కూడా ఊరిన నీటి చెలమలుఉండవే ఆటో వరకు వస్తా అంటూ వడివడిగామెట్లు దిగే అమ్మ అడుగుల్లో మమతల మడుగులునేను సంచి పట్టుకుని ఆటో ఎక్కి కూర్చోగానే"కాస్త ఉండు అబ్బయ్యా" అంటూనే అమ్మనాలుగురోడ్ల కూడలిలో ఎడంపక్కమల్లెపూలు, జాజిమల్లెలు, మనోరంజనాలుపాటల వినపడుతున్న రాజయ్య అరుపులకుమూర మల్లెలు మూర జాజులు ,రెండు మనోరంజనాలుబేరమాడి కొని నా జళ్ళో...
పొగడ దొరువు కండ్రిగనాయన పుట్టిన ఊరుమా నాయన పుట్టిన ఊరుచిన్నప్పుడు ఊపిరులూదిన గాలిపచ్చగా పలకరించే చేనుచెంత చేరి నిమరగానే కళ్ళనిండా ప్రేమనుకురిపించే లేగ దూడలు..గడ్డివాము ఎక్కి అన్నతో ఆడిన ఆటలుతంపటేసిన తేగలకోసం పడిన గొడవలులెక్క తెలియకుండా జుర్రుకున్న తాటిముంజలు..గడ్డిలో కాల్చిన తాటిపండు తీపి రుచిముంత దించగానే పాలేరును ఏమార్చినాలుకపై వేసుకున్న కల్లు చుక్కలు..కోతలైన చేలో పోటిపడి ఏరుకున్న పరిగెలుదోటీతో లాగి ఒడిలో దాచుకున్న సీమచింత గుబ్బలు..దిగుడు బావిలో జలకాలాటలుగున గున తిరిగే గిన్నె కోళ్ళ అరుపులుఈత పళ్ళు, కాలెక్కాయల వేటలోగుచ్చుకున్న ముళ్ళు..ఎన్నని చెప్పను...
ఈనాటి నవ తెలంగాణ సోపతిలో నా కవిత "అభ్యుదయం". చదివి మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయం తెలుపగోరుతూ..🙏🌹 అభ్యుదయంఆ పసివేళ్ళు యంత్రం కన్నా వేగంగాఅంట్ల గిన్నెలను తోమి శుభ్రం చేస్తున్నాయిఆ వేళ్ళు పట్టుకోవాల్సింది పుస్తకం కలమనిఅక్కడ చెప్పేవారు ఎవరు లేరు..అమ్మ గారికి నీళ్ళు తెచ్చి ఇవ్వుఅయ్యగారికి కాఫీ పెట్టి తీసుకురారోబోట్ కంటే వేగంగా కదులుతూమేడం గారి ఆజ్ఞని శిరసావహిస్తున్నఆ లేత పాదాలకు తెలియదుతాను నడవాల్సింది బడిబాట వైపుకని..కార్పొరేట్ స్కూల్లో చదివే కూతురి పాత డ్రెస్సులునాలుగు అమ్మగారు తన ముందు పడేస్తే సంబరపడి పోయిఅవే తనపాలిటి చీనిచీనాంబరాలనిమురిసిపోతుంది...
"ఆకులో ఆకునవుదామనుకున్నాకొమ్మలో కొమ్మని కూడా అయిపోదామనుకున్నాకెరటాల్లోని చిరుగాలిని గుండె నిండుగానింపుకోవాలనుకున్నాను..ఆకుపచ్చని లేలేత రెమ్మలు గాలికి ఊగుతూజీవితమంటే రేపటి ఆశతో బతకడమే అనిగుసగుసలాడాయి..నిటారుగా నిలిచిన ముదురు గోధుమరంగు మాన్లుతలవంచని ధీరత్వంతోనే నీ పయనం సాగించుఅని పాఠాలు చెప్పే పనిలో పడ్డాయి..చెట్టు పుట్ట పిట్ట బంధిఖాన లేని సహజీవనమేమా ఆనందానికి ప్రతీక అన్నాయి..కాసేపైనా వాటి మౌన భాషను వింటూమైమరచిపోవాలనుకున్నాను..నల్లమల నిశ్శబ్ద రాగంలో స్వేచ్ఛా గీతాన్నితనివితీరా వినాలనుకున్నాను..అంతలోనే కార్లు, వేన్ ల హారన్లు వినిపిస్తేఅడవి పక్కున నవ్వింది నన్ను చూసి..అడవి కాదు నగర జనారణ్యంనీ నెలవు పదపద...
"నేను చాలా చెడ్డదాన్ని". ఎందుకో మీకు చెప్పాలి కదా. శ్రీమతి జ్వలిత గారి సంపాదకత్వంలో వెలువడిన "సంఘటిత" కవితా సంకలనంలో చోటు చేసుకున్న నా కవిత శీర్షిక అండి అది. స్త్రీ ని సాటి మనిషి గా గౌరవించే మంచి మనసున్న మగవారందరికీ ఈ కవిత అంకితం🙏🌹 శ్రీమతి జ్వలిత గారికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలతో🙏🌹 పరువంటూ కన్నబిడ్డ బొట్టు తుడిచేసేకర్కోటపు నాన్నల వినాశనాన్ని కోరేనేను చెడ్డదాన్నే …ప్రేమించిందని కన్నకూతురి కుత్తుకకోసిన కసాయి తండ్రిని తిట్టిననేను చెడ్డదాన్నే…ప్రేమించలేదని అమ్మాయి ముఖాన్నిఆసిడ్ తో వికృతం చేసిన అగంతకుడిని...

సార్ధకం

శుభోదయం. ఈ నెల "విశాఖసంసృతి" మాసపత్రికలో నా కవిత "సార్ధకం". సంపాదకులు శ్రీ శిరేల సన్యాసిరావుగారికి ధన్యవాదాలతో..సార్ధకం చదివి మీ విలువైన అభిప్రాయాన్ని తెలుపుతారుగా..🙏🙏🌹🌹 దిగులు మేఘాలు కమ్మేస్తున్నాయా నిన్నునాకెవరు లేరని శోకిస్తున్నావానేనెందుకూ పనికి రానని చింతిస్తున్నావాక్షణికావేశంతో లోకం విడవాలనుకుంటున్నావాఓ చిన్ని మొక్కకు రోజు ఓ గుక్కెడు నీళ్ళు పొయికొన్ని తరాలకు ప్రాణవాయువు నువ్విచ్చినట్లే కదానీ ఇంటి ముందు వాలిన పక్షికి గుప్పెడు గింజలేయిపర్యావరణ సమతుల్యాన్ని నువ్వు కాపాడినట్లే కదాఆకలంటూ వొచ్చిన అన్నార్థులకి కాసింత అన్నం పెట్టుఆకలి తీరిన ఆ కళ్ళల్లో కనపడే దీవెనలుఇంకే...
"సృజన ప్రియ" మార్చి నెల మహిళా దినోత్సవ ప్రత్యేక సంచిక లో నేను రాసిన కవిత "నువ్వే నువ్వే". శ్రీ నీలం దయానంద రాజు గారికి, శ్రీ విల్సన్ రావు కొమ్మవారపు గారికి ప్రత్యేక ధన్యవాదాలతో..🙏🌹 నువ్వంటే నువ్వేనువ్వంటే స్వేచ్చే ఇక..పంజరాన్ని వీడి రెక్కలు చాపినింగికెగురుతున్న విహంగమే నువ్విక..నిన్ను నిలువరించే శక్తులకుయుక్తులన్నీ మిధ్యే ఇక..కొన్ని పువ్వులు నేలరాలిపోవచ్చుమరికొన్ని తారకలు నింగికెగియవచ్చు..నేల రాలిన పూలు నేర్పిన పాఠాలుఆత్మరక్షక కవచాలై దిశదిశలా వ్యాపిస్తాయి ఇక..నింగికెగిసిన తారకల మెరుపు సందేశాలుచిక్కబడ్డ చీకటిలోనైనా నిర్భయరాగాలైనీలో కోటిఆశల వెలుగులను నింపుతాయి ఇక..ఓర్పు,...
నా కళ్ళ ముందు జరిగిన కొన్ని సంఘటనలకు, నాకు కన్నీళ్ళు తెప్పించిన వాస్తవ ఘటనలకు మనసు చలించి ఆ అనుభవాలను కథలుగా రాయడం ప్రారంభించాను. ప్రముఖ పత్రికల్లో యాభై కథలదాకా ప్రచురితం అయినాయి. . నవ్య వీక్లీ, విశాలాక్షి, వైశానక ప్రభ పత్రికలు నిర్వహించిన కథల పోటీలో బహుమతులు కూడా పొందాను.